εν τω μεταξύ

στις ελάχιστες πια κοινωνικές εξόδους που με ρωτάνε όλο αγωνία “when are you due?” τώρα πια μπορώ να απαντήσω “next week”. Μόνο και μόνο για να απολαύσω αυτό το ύφος τρόμου και χαράς, ταυτόχρονα, σαν να είσαι σε rollercoaster που τσιρίζεις και από τον φόβο αλλά και από την αδρεναλίνη, το βλέπω στα μάτια τους, φοβούνται ότι από στιγμή σε στιγμή θα γίνει το pop και θα γεννήσω εκεί μπροστά τους, ή θα ζήσουν το κινηματογραφικό με τις αναπνοές και το ασθενοφόρο.

Παραπληροφόρηση οι ταινίες φίλη, τόσα χρόνια λάθος ιδέα είχαμε, σύμφωνα με έγκυρες πηγές (δηλαδή μαιευτήρες κανονικούς όχι του πλατό) ο τοκετός παίρνει πολλέεεεεες ώρες. Αλλά δεν το ομολογώ στους ανίδεους φίλους (χωρίς παιδιά) που με κοιτάνε από πάνω ως κάτω περιμένοντας να κάνω το πρώτο ααααχ που θα καταλήξει σε κλάματα νεογέννητου μέσα σε μία και μόνο σκηνή.

Κατά τα άλλα είχαμε σαφείς προόδους στο θέμα κρεβάτι-του-μωρού, (όχι κούνια, co-sleeper, σε εντυπωσίασα με την ορολογία μου, ε; Εγώ να δεις πόσο ενυπωσιάστηκα όταν είδα πόσα διαφορετικά έπιπλα προσφέρονται για κάποιον που μπορεί να κοιμηθεί άνετα πάνω σ’ ένα μαξιλαράκι του καναπέ), μην φανταστείς ότι το ετοιμάσαμε, απλώς το βγάλαμε από το κουτί του και στήσαμε τα διάφορα κομμάτια όρθια στον τοίχο. Ελπίζω μέσα στο σαββατοκύριακο ν’ αρχίσει η συναρμολόγηση. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από το πόσο γρήγορα μπορεί να διορθώσει τα 17 ΠΟΛΥΣΕΛΙΔΑ γραπτά που έχει ο μπαμπάς του στοίβα στο γραφείο.

Πάντως θα στο ομολογήσω: για ενήλικη που δεν μπορεί να σηκωθεί από τον καναπέ χωρίς βοήθεια γερανού, νιώθω μια χαρά, τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά όσο τα φανταζόμουν και έχω και την καλύτερη δικαιολογία να πίνω μια ζεστή σοκολάτα κάθε απόγευμα. Και μετά να ζητάω ένα τοστ με φυστικοβούτυρο. Και μετά κάτι γλυκό για την αλλαγή. Και μετά κάτι αλμυρό γιατί λιγώθηκα. Και μετά (you get the picture).

YΓ. Η φίλη έστειλε μια στολή του γκολφ για τον μικρό άνθρωπο, φουλ εξοπλισμένη με καλτσάκια με φούντες. Όταν θέλω να μου φτιάξω την διάθεση την βγάζω από το συρτάρι κι αμέσως με πιάνουν τα γέλια. Cuteness OD λέμε. Να η φωτό από το μαγαζί για να την δεις φορεμένη, αλλά δεν έχει τα καλτσάκια που είναι τα αγαπημένα μου:

 

Advertisements

4 thoughts on “εν τω μεταξύ

  1. Χαχα!! Φαντάζομαι το ύφος τρόμου και γελάω μόνη μου!!!
    Με το καλό λοιπόν το μωρό, με έναν πόνο που λέγανε οι παλιές!!
    Καλή συναρμολόγηση!!

    Τρελοτουρίστρια

  2. Γιωτάκι μ καλημέρα από το Ρεθυμνάκι…Υποθέτω ότι η τελευταία πράξη αυτής της υπέροχης διαδρομής έχει λάβει χωρα ε? εμ? Εάν ναι, εύχομαι με όλη τη δυναμη της καρδιάς μου ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΖΩΗ στο παιδάκι σ!!
    Ελπίζω να είσαι καλα και εσύ οπως και αυτό!
    Σε φιλώ γλυκά και θα δω φωτο του μες στο μήνα από Jerry kai Γωγω….
    χχχχχχχχχχχ

  3. Η ώρα η καλή! Τρελαίνομομαι με πόσ ο χιούμορ τα περιγράφεις και τα αντιμέτωπίζεις όλα! Με το καλό να σφίξεις στην αγκαλιά σου τον μπέμπαρο που θα σ ε κάνει να ρίχνεις τρελά γέλια κα΄θε φορά που θα του φοράς την υπέροχη στολή του γκολφ! 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s