jet-lagged

ο Μικρός Άνθρωπος κοιμάται εύκολα, πολύ εύκολα, μόνο που το ωράριό του είναι ακόμα σε λάθος time zone, ξέχασε ν’ αλλάξει το ρολόι του όταν προσγειωθήκαμε στην Ευρώπη, αλλά δεν του κρατάμε κακία, ακόμα και όταν στις 3 το πρωί έχει όρεξη για παιχνίδια και τραγούδια και σου τραβάει τα μαλλιά αν σε πάρει ο ύπνος και ξεχαστείς να κάνεις σωστά τον ήχο κάθε ζώου, ακόμα και τότε του χαμογελάω, γιατί ρε φίλη, πιο εύκολο υπερατλαντικό ταξίδι με μωρό δεν έχει υπάρξει στην ιστορία της αεροπλοϊας. Ο Μικρός Άνθρωπος γέλαγε, χόρευε, βολεύτηκε μια χαρά στο bassinet του αεροπλάνου και τον ενοχλούσαν μόνο τα άλλα μωρά που τσίριζαν κι έσκουζαν και άνοιγε το ένα μάτι να τα κοιτάξει υποτιμητικά, σαν έμπειρος ταξιδευτής που κορόιδευε τους άλλους, τους φρέσκους, που απασχολούσαν την καμπίνα με λεπτομέρειες όπως πόνους στ’ αυτιά από την αλλαγή πίεσης.

future_pilot_infant_bodysuit

 

Όταν προσγειωθήκαμε στην Αθήνα, εκείνος ήταν φρέσκος και κεφάτος, πιο πολύ γκρίνιαζαν οι ενήλικες παρά ο ανθρωπίσκος των 6 μηνών και κάτι ψιλών, “φτύστον μην τον ματιάσεις” επιμένει η Μητέρα παύλα Γιαγιά, κι από εκείνη την ώρα τον φτύνουν ασταμάτητα με τον μπαμπά μου, όταν δηλαδή δεν μαλώνουν για το ποιος θα τον πάει την επόμενη βόλτα, τον τραβάνε και οι δύο και θυμίζουν στον άλλο πράγματα που έχει να κάνει, άρα δεν μπορεί να κρατήσει το Εγγόνι, άρα πρέπει να μας αδειάσει την γωνιά. Κλαίω και γελάω μαζί κάθε φορά που τους βλέπω, δεν έχουν λυγίσει τα γόνατά σου φίλη ποτέ όπως θα λυγίσουν μόλις δεις το μωρό σου με τον μπαμπά σου να γελάνε και το μικρό χοντρό χεράκι να τραβάει την μύτη του παππού, του ίδιου παππού που δεν είχε αλλάξει ούτε πάνα στα δικά του παιδιά, αλλά για την επόμενη γενιά έχει γίνει μαρμελάδα και τον αλείφουμε στο ψωμί κάθε πρωί που βλέπει το αγουροξυπνημένο μωρό από την αρχή. Ε, μετά τον αρπάζει και τρέχει, μην τον πρλάβει η Γιαγιά.

Μαρμελάδα είπα και θυμήθηκα αυτήν τη ζεστή πάστα φλόρα μέσα στο φούρνο, ρε φίλε τι ευτυχία να έχεις παππούδες κοντά, στο λέω κι ανατριχιάζω (ενώ βολεύω τα πόδια στο τραπεζάκι και βουτάω την πάστα φλόρα στον καφέ), μέχρι και βαμμένα νύχια έχω και πάλι, μέχρι και ντους ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ έκανα, χωρίς να περιμένω να κοιμηθεί το μωρό για βράδυ, και χωρίς να κλείνω κάθε τόσο το νερό γιατί νομίζω πως ακούω κλάμα, μεγαλεία, εδώ κοντεύω να κακομάθω και να συνηθίσω να βάζω κρέμα προσώπου Κάθε. Πρωί.

Advertisements

9 thoughts on “jet-lagged

  1. Πόσο πολυ σε νιώθω!!!!!! Περιμένω πως και πως να περάσουν οι μέρες να πάω Ελλάδα να σφίξουν στην αγκαλιά τους οι γονείς μου τα εγγόνια τους …..και εγω να κάνω νύχια και να πάω καμία βόλτα 😉
    Χαίρομαι που σε βρήκα !!!!

    • Κι εγώ χαίρομαι! Να μου πεις πώς πήγε το ταξίδι. Καλή ξεκούραση με παππούδες on duty!

  2. Τι τέλεια! Πραγματικά με κάνεις να θέλω κι εγώ έναν ΤΕΤΟΙΟΝ μικρό άνθρωπο. 😉
    Απόλαυσε τις στιγμές χαλάρωσης και οικογενειακού κανακέματος. Το αξίζεις!

    • Toν συστήνω ανεπιφύλακτα. Το τέλειο είδος μικρού ανθρώπου. Όταν μείνεις έγκυος θα σου πω τα μυστικά της συνταγής (κυρίως ηρεμία, ψώνια και πολλούς (ντικάφ) καφέδες με φίλες).

  3. Αχχχ και εγώ κατεβαίνοντας Ελλάδα ονειρευόμουν μπάνιο στην μπανιέρα ανενόχλητη και καφέδες με τις φιλενάδες, αλλά η μπέμπα ούτε να τη δει τη γιαγιά και τον παππού, γοερό κλάμα όταν έλειπα…

    • Ωχ, ελπίζω να βελτιώνονται τα πράγματα μέρα με τη μέρα. Χρόνο θέλει μωρέ η μικρή. Εύχομαι σύντομαι να είσαι βυθισμένη στους αφρούς και να μην ακούς κιχ από το άλλο δωμάτιο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s