γυρνώντας

είχαμε δύο επιλογές που λες, είτε να καθίσουμε σπίτι μέχρι το μωρό να γίνει έφηβος και να μας αφήσει ήσυχους (κυρίως επειδή θα μας μισεί), είτε να φορτωθούμε όλα τα συμπράγκαλα και να συνεχίσουμε την ζωή μας σαν να μην υπάρχει αλλαξιέρα.

Αν κρίνεις το σημάδι στον ώμο που κρεμάω συνήθως την diaper bag, θα καταλάβεις ότι διαλέξαμε το δεύτερο.

Σχεδόν 8 μηνών ο Μικρός Άνθρωπος κι έχει μπει σε τρένα, αεροπλάνα, πλοία, μετρό, ταξί, λεωφορεία, έχει ανέβει σκάλες, έχει κατέβει βουνά, έχει πάει στην παραλία, έχει βουτήξει τα πόδια του στον Ειρηνικό και έχει πλατσουρίσει στο Αιγαίο, έχει αποθηκεύσει εικόνες από τους φοίνικες της Καλιφόρνια και το λευκό της Σύρου, έχει πατήσει πάνω σε χιόνι, χρυσή άμμο και το πλακόστρωτο του Ψυρρή καθοδόν για τα Σερμπέτια. Είναι το μωρό που χάζευε με τις ώρες τον κόσμο στο Taf καθώς εμείς πίναμε τις μπύρες μας –αφού είχε πάρει έναν υπνάκο στο καρότσι του όσο τρώγαμε στο Γκάζι.

(καρότσι είπα και θυμήθηκα,  ο φίλος μας ο Harry, τον κοίταξε μια μέρα έτσι άνετο και ξαπλωτό και του είπε ότι μοιάζει με σαλιγκάρι, πάει παντού με το σπιτάκι του και κοιμάται όπου θέλει και μας φάνηκε πολύ αστείο, από τότε τον λέμε snail –ή monkey ενίοτε και munchkin, χαϊδευτικά που έχουν πάντα μια αστεία ιστορία πίσω τους, κλείνει η παρένθεση που κάποτε θα χρησιμοποιήσει εναντίον μου για όλα αυτά τα γελοία υποκοριστικά που θα τον ακολουθούν μια ζωή).

Και να σου πω την αλήθεια, το να πάρεις το πλοίο για το νησί με ένα μωρό δεν είναι και τόοοοοσο δύσκολο όσο φανταζόσουν –και κυρίως πολύ πιο εύκολο απ’ ό,τι σε τρομοκρατούσε η μαμά σου για να σε αποτρέψει να πας διακοπές με το μωρό. Υπάρχει ένας βαθμός πρακτικής δυσκολίας αλλά υπάρχουν και πολλά περισσότερα γέλια και αυτή η ευτυχία να τον βλέπεις να κάνει το πρώτο του μπάνιο και να μασουλάει το ντόπιο ψωμί στο μεζεδοπωλείο της Άνω Σύρας κάνοντας περίεργες φάτσες

Και τελικά, το πακέτο του νέου γονιού θα το φας έτσι κι αλλιώς, γιατί να μην το απολαμβάνεις κιόλας με ωραία θέα;

babysitting-into-the-old-suitcase

 

 

Advertisements

8 thoughts on “γυρνώντας

  1. Βυτίνα δεν έχει έρθει. Θα τον περιμένω να του πεις. Όποτε έχει όρεξη, καμία πίεση.

    • Να, προχθές το συζητούσαμε και είπε ότι είναι στα σχέδιά του για τις επόμενες εβδομάδες.

  2. Βρε δεν είναι το πλοίο που με τρομοκρατεί, είναι η περίπτωση -χτυπάω ξύλο-να χρειαστεί γιατρό κάποιος από εμάς και κυρίως το παιδί που με αγχώνει και προτιμάω ηπειρωτική Ελλάδα…

    • έχεις απόλυτο δίκιο, κι εγώ το σκέφτηκα, αλλά η Σύρος έχει και νοσοκομείο (χτύπα ξύλο πάντα).
      Παρεμπιπτόντως, τι προτάσεις έχεις για baby-friendly μέρη στην ηπειρωτική Ελλάδα;

      • Το θέμα baby-friendly είναι λίγο δύσκολο στην Ελλάδα. Υποθέτω ότι θα διαλέγαμε μέρη εύκολα προσβάσιμα, με ρηχές παραλίες και εάν το προτιμάμε μεγάλα ξενοδοχεία. Υποθέρω ότι τέτοια μέρη είναι τα παράλια της Δυτικής Πελλοπονήσου, το Πήλιο, η περιοχή Ναύπλιο/Ερμιόνη/Πόρτο χέλι. Για Βόρεια. Ελλάδα δεν ξέρω, ίσως Χαλκιδική; Anyway, του έλεγα του άντρα μου να πάμε Ανάφη πριν κάνουμε παιδί, δεν με άκουγε…

  3. Ευχαριστήσου τις διακοπές τώρα που ο μικρός άνθρωπος είναι portable! Τα πράγματα δυσκολεύουν λιγουλάκι όταν πλησιάζουν το toddlerhood (εκεί γύρω στα “terrible twos”) και ενώ θέλουν να κινούνται και να κάνουν πράγματα, το attention span τους είναι χειρότερο κι από χρυσόψαρου.

    Κι εγώ τους μικρούς του πήγαινα/πάω παντού! Φέτος πήγα ένα βήμα παραπάνω: υπερατλαντικό μόνη (το ένα leg) με ένα 4μισάχρονο (πανεύκολο) και τον 17μηνο (πανδύσκολο) μικρό άνθρωπο. Ευτυχώς όλα καλά – όχι λόγω του ανύπαρκτου service της air canada, αλλά λόγω του ότι η πτήση ερχόταν κατευθείαν Ελλάδα και ήταν γεμάτη από μετανάστες “παππούδες” και “γιαγιάδες” που πρόσεχαν και έπαιζαν με τον μικρό.

    Καλό υπόλοιπο καλοκαίρι!

    • It takes a village! Ποτέ δεν το είχα νιώσει στο μεγαλείο του μέχρι που γνώρισα σερβιτόρες σε ταβερνάκια που έπαιρναν τον μικρό για να φάμε ήσυχοι και φίλοι στα καφέ που σου δίνουν αυτά τα 15 λεπτά ηρεμίας να κοιτάξεις το άπειρο.
      Συγχαρητήρια για το ταξίδι πάντως, είσαι η ηρωίδα μου.

      • Ήταν πολύ πιο εύκολο απ’ότι ακούγεται – για τους λόγους που ανέφερα 🙂 Αυτό που με έκανε να μη το βάλω κάτω ήταν κάτι που διάβασα σε ένα μαμαδο-blog αμερικάνικο όταν έψαχνα πανικόβλητη για tips: σε σχέση με τον τοκετό, η πτήση κρατάει λιγότερο και ξέρεις πότε τελειώνει! Καλές υπόλοιπες διακοπές με τον μικρούλη σου!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s