awe-some

άραγε ξεθωριάζει ποτέ αυτή η έκπληξη που βλέπεις τον Μικρό Άνθρωπο και δεν το πιστεύεις ότι είναι δικός σου, δεν μπορεί λες, όπου να ‘ναι θα έρθουν οι κανονικοί γονείς του και θα τον πάρουν πίσω.

οι φίλες μαμάδες με ρωτάνε πώς νιώθω και στην αρχή τους δίνω την default απάντηση περί ευτυχίας και κούρασης, την οποία προσπερνάνε με το ίδιο άδειο βλέμμα που έχω κι εγώ όταν το ξεστομίζω, βιαζόμαστε να τελειώσουμε με το κλισέ για να φτάσουμε στα ουσιαστικά, στην αλήθεια, στη διαρκή κατάσταση θαυμασμού, μα είναι δυνατόν κάτι τόσο τέλειο να είναι δικό μου;

Οχτώ μηνών σήμερα ο Μικρός Άνθρωπος η στοίβα με τα ρούχα που δεν του κάνουν πια είναι μια πικρόγλυκη υπενθύμιση του πόσο γρήγορα μεγαλώνει, προοδεύει, ξέρει τι πρέπει να κάνει και το κάνει σωστά.

αυτές τις μέρες των ακούω να λέει μπαμπαμπαμπαμπα και μετά να γελάει μόνος του, σαν να έχει πει το τέλειο αστείο, μπας σε καλό μου χαχανίζει, και με την σειρά μας ξεκαρδιζόμαστε κι εμείς, έχει άλλη φωνή όταν θέλει να κάνει αγάπες, άλλη όταν μας φωνάζει επειδή δεν του δίνουμε σημασία, άλλη για όταν θέλει να μας πει το αστείο που θυμήθηκε.

τρέχω από πίσω του με μια κάμερα, κλικ στο μπάνιο, κλικ με το ψωμί στο χέρι, κλικ στην παιδική πισίνα, πολλά κλικ όταν κοιμάται, παίζει, χαμογελάει, προσπαθεί να μπουσουλήσει, λερώνεται με κρέμα. Απαθανατίζω πόζες και μαλλιά γεμάτα αλεσμένο ροδάκινο, καταγράφω στιγμές και συγκεντρώνω αποδείξεις, ορίστε, αυτός ο Μικρός Άνθρωπος εδώ είναι αληθινός, ήρθε για να μείνει και να κάνει την ζωή μας λίγο πιο συναρπαστική.

Advertisements

8 thoughts on “awe-some

  1. Πολύ συγκινητικό και χαρούμενο. Είναι φανταστική (και) αυτή η πλευρά σου, της περήφανης, ευτυχισμένης και χαλαρής μητέρας.

    • και της μητέρας που κοιμόταν εχθές ήδη όταν έστειλες το μήνυμα. Περιμένω email με λεπτομέρειες!

  2. Μα πόσο όμορφα τα περιγράφεις. Κ πόσο σε ευχαριστούμε εμείς οι μη μαμαδες που δε μιλάς όλη μέρα για κολικους, αλεσμενες μπάμιες και …κακακια!! Κοντευω να πειστω πως η ζωη με μικρούς ανθρώπους μπορεί να ειναι κανονική ζωη.

    • ρε, είναι κανονική ζωή! Μόνο λίγο πιο αστεία επειδή έχει προστεθεί ο παράγοντας “χοντρά μάγουλα” σε κάθε καθημερινή σκηνή.
      Επίσης, εσείς οι μη μαμάδες έχετε το ιερό καθήκον να με επαναφέρετε σε τάξη αν ξεχαστώ κι αρχίσω να μιλάω για μπάμιες, γιατί εκτός του ότι τις σιχαίνομαι, έχω τόοοοοοσα άλλα να πω! Περιμένω διαδικτυακό χαστούκι αν ξεφύγω λέμε.

  3. Εγώ πάλι το παθαίνω τη νύχτα: την κοιτάω που κοιμάται κουλουριασμένη δίπλα μου και λέω “απίστευτο! Αυτό είναι το μωρό μου!!” . Είναι δε τόσο μεγάλη η έκπληξή μου ώρες ώρες που αν δεν ήταν τόσο δύσκολη στον ύπνο, θα την ξύπναγα να της το πω!!

    • Καλά, αυτό του ύπνου είναι ένα ολοκαίνουργιο επίπεδο, γι’ αυτό είναι άυπνες όλες οι μάνες, μένουμε ξύπνιες και τα χαζεύουμε.

  4. Η δικιά μου ζουζούνα είναι τριών μηνών και συχνά κάνω την ίδια σκέψη…Πότε θα έρθουν να την πάρουν πίσω οι γονείς της και πώς γίνεται να έχουμε κάνει εμείς κάτι τόσο υπέροχο;
    Από ό,τι φαίνεται αυτή η αίσθηση δε φεύγει ποτέ!!
    Να το χαίρεσαι το αγόρι το τρελό!! 😀

    ΥΓ. Εννοείται ότι τη χαζεύω κι εγώ όταν κοιμάται!

    • ααααχ, τριών μηνών ανθρωπάκι. Λιώνω μωρέ με τα μικρούλια.
      Να την χαίρεστε! Θέλω να διαβάσω και τις ταξιδιωτικές σας περιπέτειες τώρα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s