second time around

“advanced maternal age” γράφει ο φάκελός μου και αυτό με πειράζει πιο πολύ και από τα κιλά που σημειώνουν από κάτω. Η δεύτερη εγκυμοσύνη με βρίσκει με κλεισμένα τα 35 και το κομπιούτερ προσθέτει αδυσώπητα τον ιατρικό όρο για την αφεντιά μου: είμαι επίσημα σε “προχωρημένη ηλικία”.

Αλλά, ρε συ, πότε να προλάβαινα να τα κάνω τα παιδιά πριν τα 35, είχα τόσα άλλα στη λίστα μου, ταξίδια και μεταπτυχιακά και πάρτι και σειρές που παρακολουθούσα με 7 σεζόν μίνιμουμ και να σου (ξανα)πω την αλήθεια, και μία ώρα νωρίτερα να είχα αλλάξει τη ζωή μου και να είχα γίνει μάνα, μάλλον θα ήμουν πολύ κακή, γιατί δεν απλούστατα δεν είχα καμία διάθεση να αφιερωθώ σε κάποιον άλλο, περνούσα πολύ ωραία με τον εαυτό μου και τον σύντροφό μου. Παίρνω ένα μαύρο μαρκαδόρο και το μουτζουρώνω. Μια χαρά η ηλικία μου.

Στην δεύτερη εγκυμοσύνη νομίζεις ότι θα είσαι πολύ πιο σοφή, πιο ώριμη και ότι θα τα ξέρεις όλα. Ισχύει, αλλά και πάλι θέλεις να διαβάσεις βιβλία, να κάνεις ερωτήσεις, να μετρήσεις κλωτσιές στα πλευρά που σου κόβουν την ανάσα για να είσαι σίγουρη ότι το μωράκι είναι καλά. Όταν έχεις χρόνο δηλαδή να το σκεφτείς. Αυτό που δεν έχεις υπολογίσει είναι ο 3χρονος Μεγάλος Αδερφός που θέλει ακόμα να σκαρφαλώνει στο κεφάλι σου για πλάκα. Ή ακόμα χειρότερα, που θέλει να τον πάρεις αγκαλιά γιατί χρειάζεται λίγη αγάπη και εσύ πρέπει να του εξηγήσεις ότι αυτήν την στιγμή ούτε την κούπα του καφέ δεν μπορείς να κουβαλήσεις χωρίς να σε πονέσει η μέση σου.

Έχει πολλές πρακτικές δυσκολίες η δεύτερη εγκυμοσύνη φίλη, αλλά όλα ξεχνιούνται όταν κάθεσαι με τον Μεγάλο Αδερφό και βάζει το χεράκι του στο στομάχι σου και κάνει αστεία για το πόσα θα μάθει τον αδερφό του (μέσα σε άλλα, να τρέχει για να ξεφύγει από την μανούλα όταν προσπαθεί να τους βάλει το μπουφάν). Και ξαφνικά πιάνεις τον εαυτό σου να μιλάει για τους ΓΙΟΥΣ, πληθυντικός, σαν πολλοί δεν γίναμε ρε παιδιά;

Κοιταζόμαστε με τον Σύζυγο. Ήρθαμε στο Ann Arbor δύο μόνο άτομα και τώρα βγάλαμε τα εισιτήρια για την Ελλάδα σαν οικογένεια με ΤΕΣΣΕΡΑ.

Ελλάδα είπα και θυμήθηκα, ερχόμαστε φίλη την άνοιξη, με τον Μικρό Άνθρωπο και τον Άλλο Μικρό Άνθρωπο, ο οποίος έχει due date αρχές Δεκεμβρίου, λίγες μέρες πριν από την κόρη της Σολέρο, τι τρέλα κι αυτή, η παλιά συγκάτοικος και συνοδοιπόρος στις αυστηρά λογοκριμένες περιπέτειές μας στο LA, να είναι πλέον σύζυγος και (σχεδόν) μητέρα και να ανταλλάσσουμε emails για καροτσάκια φορ γκοντς σέικ.

Ένας χρόνος πέρασε από το τελευταίο ποστ, ένας χρόνος, πόσες αλλαγές μετράμε πάνω στον Μικρό Άνθρωπο, τώρα μιλάει και τραγουδάει και κάνει αστεία και έχει φίλους και κοινωνική ζωή και στο πάρτι για τα 3 γενέθλιά του, διάλεξε εκείνος ποιους θα καλέσουμε. Είναι πολύ δύσκολο να κάνεις το βήμα πίσω και να τον αφήσεις να εξελιχθεί έτσι, ανεξάρτητος, αυθόρμητος, μπορεί και βγάζει παπούτσια και μπουφάν μόνος του και δεν σε έχει ανάγκη λέμε. Τουλάχιστον γι’ αυτά τα μικρά και πρακτικά. Σε έχει ανάγκη για άλλα. Αλλά είναι μεγάλη πρόκληση να ξέρεις πότε να κλείνεις τον διακόπτη και να τον βοηθάς μόνο εκεί που χρειάζεται, μόνο όταν το ζητάει –ή μόνο όταν πρέπει για την ασφάλειά του.

Στο parent/teacher conference του preschool πριν λίγες μέρες, η δασκάλα μού είπε ότι έχει “υγιή αυτοπεποίθηση”. Σαν παιδί που μεγάλωσα κάτω από μάνα-ελικόπτερο και η αυτοποπεποίθηση είναι μια λέξη που πρωτο-άκουσα όταν άρχισα να δουλεύω στα περιοδικά στα ’20s μου, αυτή θεωρώ την μεγαλύτερη γονική επιτυχία μου μέχρι τώρα.

Γιόρτασα φυσικά με mac and cheese και παγωτό. Because hormones.

IMG_1839

 

Advertisements

4 thoughts on “second time around

  1. Με το καλό να σας έρθει ο Μικρός άνθρωπος n.2! Δεν ξέρω αν το λεβεντομάνα ή λεβεντογένα αποδίδεται στα αγγλικά, μα για αυτό θα επιληφθεί ο σύζυγος ως ειδικός! Επιπλέον, έχει και άλλα καλά η όλη υπόθεση διότι όλα τα ρούχα το μεγαλου ανθρώπου θα φορεθούν από τον μικρό άνθρωπο, το οποίο στην χώρα που άφησες πίσω σου μεταφράζεται σε ζωτική εξοικονόμηση πόρων από τον οικογενειακό προϋπολογισμό!!
    Με τις ευχές όλων μας, καλώς να έρθει ο μικρός αδελφός! Και παρακαλούμε να μεριμνήσετε για την ενημέρωση του κοινού εγκαίρως! Hugs and Kisses!

  2. Μία απορία μόνο…Πώς την παλεύεις και μάλιστα χωρίς βοήθεια???????Σε (ξανα)συγχαίρω..!!
    By the way,είσαι πολύ τυχερή που ο Ορφέας συζητάει μαζί σου…Η συνομήλικη Μάνια δε σου απαντάει ποτέ, μακάρι να κάνεις τούμπες…(και μετά ξεκινάει από μόνη της όλο το ρεπερτόριο του tutitu και των ζουζουνιών και σου έρχεται να την πνίξεις)
    Εκτός βέβαια κι αν της προτείνεις βόλτα, οπότε ακολουθεί ο μονόλογος: Να μπάλουμε μπουπαναααακι…
    Τα παπούκια μουουουου…
    Τα κειδιά πού είναι???

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s