μάδερ λαβ

με κάτι πρόχειρους υπολογισμούς, έχω να κοιμηθώ ολόκληρο βράδυ πάνω από 3,5 χρόνια. Όσο είναι ο Μικρός Άνθρωπος. Και ο Ακόμα Πιο Μικρός Άνθρωπος θα κλείσει σύντομα τους 5 μήνες. Πώς βρέθηκα εγώ με δύο γιους να με λένε αγορομάνα στα πάρτι και να γελάνε όλοι, είναι ένα μυστήριο. Πιο μυστήριο και από το να […]

second time around

“advanced maternal age” γράφει ο φάκελός μου και αυτό με πειράζει πιο πολύ και από τα κιλά που σημειώνουν από κάτω. Η δεύτερη εγκυμοσύνη με βρίσκει με κλεισμένα τα 35 και το κομπιούτερ προσθέτει αδυσώπητα τον ιατρικό όρο για την αφεντιά μου: είμαι επίσημα σε “προχωρημένη ηλικία”. Αλλά, ρε συ, πότε να προλάβαινα να τα […]

terrific twos.

είναι δύο χρονών και κουνάει το κεφάλι του με ένα σαφές “όχι” σε όλες τις ερωτήσεις μου. Αντιστέκεται στα μπουφάν, τα σκουφιά και τα γάντια και μετά κλαίει γιατί κρυώνουν τα δαχτυλάκια του. Εχθές κάλυψε τον φίλο του τον Ματίας με μαξιλάρια του καναπέ και μετά τον αποκάλυψε για ένα θριαμβευτικό peekaboo φινάλε. Όταν κάνει κάτι που […]

change of venue

“εσύ είσαι η μαμά του και ξέρεις τι είναι καλύτερο γι’ αυτόν” το επαναλαμβάνω σαν μάντρα πηγαίνοντας προς το γραφείο της διευθύντριας του παιδικού σταθμού. “Και τέλος πάντων, ενήλικη γυναίκα είσαι, μπορείς να το χειριστείς” συνεχίζω για να μου δώσω θάρρος. Τα λέω και τα ξαναλέω ρυθμικά και φροντίζω να μην πατήσω πάνω στα χωρίσματα […]

daycare blues

τον αφήσαμε τον Μικρό Άνθρωπο στον σταθμό και εκείνος ούτε που πετάρισε βλέφαρο, έτρεξε και πήρε όσα τρενάκια και φορτηγά χωρούσαν στην αγκαλιά του και κάθισε να παίξει.  Δηλαδή, τώρα μπορούμε να φύγουμε; κοιταζόμαστε με τον Σύζυγο. Μάλλον.  Σου λένε ότι η πρώτη μέρα στο daycare είναι δύσκολη και για σένα, αλλά μέχρι τώρα γελούσα […]

γκρικ σάμερ

O Μικρός Άνθρωπος κολύμπησε στη Σύρο, πέταξε βολτσαλάκια σε πράσινα νερά, έτρεξε στο κατάστρωμα πλοίου της γραμμής, κοιμήθηκε έξω από το Ηρώδειο με φόντο τη φωτισμένη Ακρόπολη, έμεινε ξάγρυπνος εχθές από τη ζέστη, μπορείς να πεις ότι έχει ζήσει το ελληνικό καλοκαίρι στο μεγαλείο του. Λίγο πριν φουσκώσω την πλαστική πισίνα για το μπαλκόνι, σου γράφω […]

glossy pages

ο Μικρός Άνθρωπος χοροπηδάει στους διαδρόμους του BHMAdonna, πετάει στον αέρα τις μικρογραφίες του επόμενου τεύχους Cosmo, τρέχει γύρω γύρω στο στούντιο σε μια φωτογράφιση του Marie Claire. Είμαστε στην Αθήνα φίλη μου, και επιτέλους ξεναγώ τον Ορφέα στον δικό μου κόσμο, στις φίλες και τα γραφεία με τις τεράστιες οθόνες, στις στοίβες των περιοδικών […]

η ζωή μου στα playgroups

φτάνω ξεφυσώντας στην είσοδο του συγκροτήματος. Δείχνω το χαρτί με το όνομα και την διεύθυνση στον φύλακα για να σιγουρευτούμε ότι είμαι στο σωστό σημείο. Περιμένετε μου λέει σε μια γλώσσα που θα μπορούσε να ήταν αγγλικά ή τουρκικά, έρχεται ένα αυτοκινητάκι του γκολφ, με φορτώνουν την μάνα με το νήπιο, το καρότσι και τις […]

toddling stories

Δεκατεσσάρων μηνών σήμερα ο Μικρός Άνθρωπος, η φίλη τον περιέγραψε πιο εύστοχα απ’ όλους, είναι στο στάδιο “μωράνθρωπος”, εκεί που τον καμαρώνεις να χειρίζεται πιρούνι και κουτάλι μόνος του και λες “αχ, μεγάλωσε, είναι ένας κανονικός άνθρωπος,” έρχεται το βράδυ και κουλουριάζεται σαν μπαλίτσα δίπλα σου και κοιμάται χωρίς καμία επίγνωση για το πόσο μεγάλος […]

crayons

σε μία έμπνευση της στιγμής, κολλάμε μερικές λευκές Α4 στο πάτωμα, βγάζουμε τα  crayons που μάλλον είχαν ξεμείνει από κάποιο ντάινερ και δείχνω στον Μικρό Άνθρωπο πώς να ζωγραφίζει. Τσιρίδα ενθουσιασμού και η κηρομπογιά μπαίνει αμέσως στο στόμα. Όχι, όχι, αγάπη μου, να, δες, την χρησιμοποιούμε για μουντζούρες. Κι άλλη τσιρίδα ενθουσιασμού και συγκεντρώνεται στο […]