toddling stories

Δεκατεσσάρων μηνών σήμερα ο Μικρός Άνθρωπος, η φίλη τον περιέγραψε πιο εύστοχα απ’ όλους, είναι στο στάδιο “μωράνθρωπος”, εκεί που τον καμαρώνεις να χειρίζεται πιρούνι και κουτάλι μόνος του και λες “αχ, μεγάλωσε, είναι ένας κανονικός άνθρωπος,” έρχεται το βράδυ και κουλουριάζεται σαν μπαλίτσα δίπλα σου και κοιμάται χωρίς καμία επίγνωση για το πόσο μεγάλος […]

little socialite

ο μικρός άνθρωπος στο έργκο μπέιμπι κουνάει χαρούμενος τα ποδαράκια του. Ήδη καταλαβαίνει την λέξη βόλτα και στήνεται στην πόρτα (όχι, δεν φέρνει λουρί να το αφήσει στα πόδια μου), σήμερα έμαθε και τη μεγαλειώδη “playdate” που πολύ φοριέται εδώ στα εξωτερικά. Πάμε στη γειτόνισσα, την μόνη Βρετανιδοτουρκάλα που ήρθε στο πάρκο και μπορέσαμε να συνεννοηθούμε […]

Ocean 11

Και οι μήνες γίναν 11. Ο μικρός άνθρωπος τρέχει (κρατώντας πάντα τον δείχτη του δεξιού μου χεριού για ισορροπία), ανακάλυψε την ευτυχία του να χτυπάς τα πόδια σου στο πάτωμα, γελάει με τα τραγούδια που αυτοσχεδιάζω, τσιρίζει όταν τον κυνηγάμε, αρπάζει τα άλλα παιδάκια στο πάρκο από τα μανίκια. Τον κοιτάω ξανά και ξανά, εκεί […]

masallah μην σε ματιάσω

* αυτός που έβγαλε την Κωνσταντινούπολη εφτάλοφη, είναι προφανές ότι δεν χρειάστηκε να τη γυρίσει με καροτσάκι. Σε έναν πρόχειρο υπολογισμό των πρώτων ημερών έχω να πω ότι οι λόφοι της Πόλης είναι τουλάχιστον εφτά δισεκατομμύρια. * δεν υπάρχει γριά στην περιοχή Ετιλέρ- Ουλούς που να μην έχει φτύσει τον Ορφέα, ενώ του χαϊδεύει τα […]

πολίτικα γλυκά

ο Μικρός Άνθρωπος καμαρώνει στο πορτοκαλί καρότσι κι εγώ από πίσω μοιράζω τα τεσεκιούρ εντερίμ βροχή . Μα τι ευγενικοί που είναι οι Τούρκοι, ούτε σκαλάκι δεν κατέβηκα χωρίς βοήθεια, άντρες και γυναίκες  πετάγονταν από το πουθενά, ακόμα και μέσα από το μαγαζί τους, για να βοηθήσουν την κοψομεσιασμένη μάνα να περάσει απέναντι. Η πρώτη […]