toddling stories

Δεκατεσσάρων μηνών σήμερα ο Μικρός Άνθρωπος, η φίλη τον περιέγραψε πιο εύστοχα απ’ όλους, είναι στο στάδιο “μωράνθρωπος”, εκεί που τον καμαρώνεις να χειρίζεται πιρούνι και κουτάλι μόνος του και λες “αχ, μεγάλωσε, είναι ένας κανονικός άνθρωπος,” έρχεται το βράδυ και κουλουριάζεται σαν μπαλίτσα δίπλα σου και κοιμάται χωρίς καμία επίγνωση για το πόσο μεγάλος […]

ιστορίες της γειτονιάς

κάνοντας συνέχεια βόλτα με το καροτσάκι στην γειτονιά έμαθα απ’ έξω όλα τα χιονοδημιουργήματα στους κήπους. Εκεί ήταν το κάστρο και απέναντι ο χιονάνθρωπος με το καπέλο και πιο κει ο τεράστιος βάτραχος από το Wind in the Willows και ακόμα πιο κει η σπηλιά από χιόνι που είχε σκάψει ένας ανθρωπίσκος μισό μέτρο. Με […]

ασκήσεις κατανόησης

ο διπλανός μου σιγοπίνει το δικαίου εμπορίου οργανικό τσάι του και γράφει αφηρημένος στο μαύρο moleskine “δεν έχει σημασία ο προορισμός, αλλά το ταξίδι. Η διαδρομή.” Το υπογραμμίζει. βγάζεις κι εσύ καροτσάκι στα χιόνια, ε; θέλω να τον ρωτήσω, αλλά δεν ξέρω πώς να κάνω την φωνή μου να φαίνεται ότι βάζω τρεις τελίτσες στο τέλος […]

3 μηνών λέμε

σήμερα κλείνει τους 3 μήνες ο μικρός άνθρωπος και πολύ έχω συγκινηθεί, ειδικά αφού από εδώ και πέρα θα μένει περισσότερες ώρες ξύπνιος και θα χάσουμε την ευτυχία αυτών των υπνάκων κατά τη διάρκεια της μέρας που με άφηναν και με τα δυο χέρια ελεύθερα. Αλλά δεν πειράζει, όχι, όχι δεν εννοώ το στοϊκό δεν-πειράζει-παιδάκι-μου-εσύ-να-είσαι-καλά, […]

winter babies

αν έχω έναν φόβο για την καθημερινότητα με το μωρό –μετά από το να γίνω η μάνα που τον αποκαλεί “άντρα της ζωής της” και “παλικάααααρι μου” όταν ακόμα το Παλικάρι δεν μπορεί να στερεώσει το κεφάλι του και βγάζει γάλα από παντού– είναι ο χειμώνας. Ο χειμώνας του Ann Arbor που λυγίζει και τα […]